In gesprek – geen reacties mogelijk

Deze weduwe, geboren in 1957 in de Achterhoek, woont al meer dan 40 jaar in een leuke studentenstad in het Oosten van Nederland. Haar huis is licht en ruim, rustig, een aantal grote kunstwerken, kleine kleurrijke details, veel boeken, planten, redelijk strak allemaal, alles in natuurlijke kleuren – en óók heel gezellig. Ze heeft absoluut oog voor stijl, sfeer en inrichten.

Geboren in een agrarisch gezin was ze de 10e van 11 kinderen. Van huis uit kreeg ze niet veel mee, dus ze heeft haar eigen pad gebaand in de zorg – door scholing, veel verder leren, nog meer scholing, en hard werken. Uiteindelijk was zij lid van de GGD/OGGZ, gespecialiseerd in het ondersteunen en toeleiden van mensen die een complexe zorgvraag hebben. Ze kan dat – ze maakt op een mooie manier echt contact. Haar no-nonsense houding, haar sprekende blauwgroene ogen, het gemak waarmee ze je even aanraakt, haar warme stem, haar lach, de stevigheid waarmee ze staat.

Dit komt voort uit hoe zij is. Maar ook uit het feit dat ze een echte moeder is, Haar twee jongens, allebei vrije geesten en creatief, wonen niet ver bij haar vandaan en komen regelmatig langs. Na een lang en gelukkig huwelijk is ze sinds 2021 weduwe, waarbij de laatste jaren zwaar waren door het zorgen voor haar man. Nu, 5 jaar later, heeft ze haar levenslust weer teruggevonden, en is inderdaad tot de conclusie gekomen dat ze te leuk is om alleen te blijven – ze wil zich weer verbinden.

Ze heeft flair. Is op-en-top charmant en vrouwelijk. Ze houdt van mooie kleding, zonder tierlantijntjes, in een mix van vintage en nieuw. Uitgekozen met gevoel voor kleur, vorm en creativiteit. Als ze nu opnieuw zou mogen kiezen, zou ze waarschijnlijk een creatieve opleiding volgen. Maar ja, dat was destijds geen optie.

Ze is niet het type om enorm te somberen over alles wat er in de wereld gebeurt – hoewel ze zich er wel degelijk van bewust is. Haar linkse hart moet zich af en toe uiten, en de Gaza poster in haar raam spreekt boekdelen. ‘’Het houdt me niet koud’’, noemt ze dat. Maar ze laat haar leven en stemming hier niet door bepalen. Oeverloos somberen over wat je niet kan beïnvloeden is niet haar ding. Ze geniet van dat wat echt belangrijk is. Voor haar geen bucketlist met exotische bestemmingen – een cultuurreis naar Brussel, een weekend Maastricht, een weekje Frankrijk, lezen, muziek, regelmatig en fijn contact met mensen waar ze van houdt, lekker eten, lekker wijntje – dat is waar ze gelukkig van wordt.

Na haar pensioen is ze nog niet echt gestopt met werken – vorig jaar heeft ze nog een leuke klus afgerond, maar nieuwe aanvragen laat ze voorlopig even liggen. Ze geniet van de vrijheid die dat biedt. Als avondmens is het fijn om s ’ochtends rustig aan te kunnen doen. In het weekend weer terug naar bed, met de krant en koffie, en uitzicht op een prachtige boom. Regelmatig sporten, wandelen, fietsen, als vrijwilliger werken bij een creatieve podiumlocatie. Ze is dol op film en kleine concerten. En op mensen die ook ‘’echt’’ zijn.

En jij?

Jij bent ook van het harmoniemodel. Hebt een fijne band met je kinderen, vrienden en familie. Zij kan slecht tegen mensen met extreem korte lontjes die veel boosheid in zich hebben; daar heeft ze in haar werk genoeg mee moeten dealen. Liefdevol en warm met elkaar omgaan, genieten van en met elkaar – dat is wat ze wil voor zichzelf en de wereld.

Naast elkaar kunnen lopen met het gevoel van trots. Van wij. Ons. Samen. Ze houdt van mannen die uitstraling hebben, en makkelijk praten. Mannen die zich thuis voelen in lichtheid. Niet strak zijn in hoe alles moet en hoort, maar meebewegen met hoe het kan. Niet van de tikkies, maar wel van de om-en-om. Niet van de vale T-shirts, wel van af-en-toe een mooi overhemd of jasje. Je bent ergens tussen de 65 en 75, en het zou fijn zijn als jij ook een beetje in het Oosten woont.

Ook jij vraagt je soms af hoe lang je nog hebt in goede gezondheid. En wil bewust een keuze maken om vooral veel te genieten in de tijd die je nog gegeven is. En laat dat nou met haar heel erg goed kunnen!