Charmante weduwe – petite met pit

Ze is geboren in 1951 in de Achterhoek, in een stabiele en veilige onderwijsfamilie, als 2e van 4 kinderen. Muziek, geloof, en het volgen van een goede opleiding speelden een belangrijke rol in haar opvoeding. Zodra ze de kans kreeg verhuisde ze naar Amsterdam, eerst een opleiding tot verpleegkundige en later studeren aan de UvA – waar ze géén lid werd van een studentenvereniging, maar van de studentenvakbond.

Het grootste deel van haar leven heeft ze fulltime gewerkt, en op een vrij zachtaardige manier een mooie carrière en uitdagende keuzes gemaakt – o.a. in de zorg, maar ook als rector van een school in Amsterdam Zuid. Inmiddels met pensioen doet ze vrijwilligerswerk en mantelzorg. En ze geniet buitengewoon van het oppassen op haar eerste kleindochter.

Ze is (te) jong getrouwd, kreeg 2 kinderen – maar het was geen gelukkig huwelijk. Haar tweede man en grote liefde kwam ze tegen eind jaren tachtig, en met deze man heeft ze 18 geweldige jaren gehad, dankbaar voor het geluk dat haar toeviel. Een groot cadeau, noemt ze het. In 2005 overleed hij plotseling, en sindsdien is ze alleen. Ze koestert haar oude en nieuwe vriendschappen, en het fijne contact met haar 2 dochters.

Voorkomend, zorgzaam, zachtaardig zijn woorden die bij haar passen. Maar daarnaast ook eigenzinnig, daadkrachtig en beslist niet bang uitgevallen . Zo heeft ze na ruim 50 jaar wonen in Amsterdam 2 jaar geleden besloten de stad te verlaten en buiten te gaan wonen, in midden Nederland. Met uitzicht op weelderig parkachtig groen. Nieuwe omgeving, nieuw sociaal netwerk opbouwen binnen een vrijzinnig verbond, nieuwe vrienden maken. Wel af en toe naar Amsterdam waar ze nog een fiets heeft staan. En als er een ongewenste bezoeker in haar tuin is, stapt ze er op af om te zeggen dat het privé terrein is, en hij ongewenst is. Mét haar 1.56 meter.

Haar genen zijn haar goed gezind – zowel qua gezondheid als qua uiterlijk. Ze is dus petite, charmant, verzorgd, vrouwelijk, en totaal niet krakkemikkig. Ze gaat ook nog regelmatig naar een stukje grond in Noord Frankrijk, waar altijd wat te doen is – liefst met vrienden. Daar heeft ze ook met veel plezier een Imker cursus gedaan, maar is geen Imker geworden. Dat is namelijk lastig als je de koningin niet kan vinden..

En waar ze zich verder mee bezig houdt? Wandelen, fietsen, lezen, concerten en musea bezoeken, koken, kloosterbezoek, piano spelen. En natuurlijk af en toe reizen. Ze zou ook heel graag met een nieuwe partner op pad gaan – zowel een trektocht per fiets, als een reis door Canada met een camper, of een treinreis door Europa – van alles nog op haar wensenlijst. Een van de voordelen van nieuwsgierig zijn.

En jij?

Liefst ben jij ook weduwnaar, en weet je hoe het is om ondanks een heel gelukkig verleden na een verdrietige tijd weer naar buiten te willen treden. Omdat samen genieten van alle moois en goeds wat het leven te bieden heeft toch mooier is dan alleen.

Bij haar past iemand die sympathiek en lief is, en iemand die gul is. En geestig. Die nieuwe rituelen met haar wil maken. Wijs en met reflectievermogen. Warm en ergens ook nog jongensachtig. Mannelijke leeghoofdige schoonheden zijn niet aan haar besteed (maar een beetje verzorgd uiterlijk is wel fijn).

Iemand die haar ook begrijpt als ze af en toe ongelukkig is met hoe het in de wereld gaat. Oorlogen, onderdrukking, haat en machtsmisbruik. Milieuvervuiling. Dat zijn dingen waar ze zich zorgen om maakt, terwijl ze blijft zoeken naar de positieve dingen die wel goed gaan. Hoop doet leven.

Kortom – een man die haar vele kanten ziet en waardeert. Want ja, ze is lief, loyaal, sociaal, aandachtig, maar soms ook onzeker, gereserveerd, twijfelend. Zoals wel meer mooie mensen heeft ze vele kanten.

Een beetje van haar leeftijd, liefst woonachtig in het midden van het land zou ideaal zijn. Zodat er voldoende vergelijkbare ervaringen in het verleden zijn, en genoeg ruimte en tijd om het heden in te vullen.